Απόσυρση ...

Πάνε έντεκα μήνες πιά...

Που έφτιαξα αυτό το κέλυφος
και έκρυψα μέσα του τα πολύτιμα διαμάντια της ψυχής
και τους βρωμερούς άνθρακες μαζί.

Και έκλεισα απ' έξω την αιθάλη της αδιαφορίας σου
και άρχισα την περιπλάνηση μου
στον άνγωστο κόσμο των λέξεων και των αριθμών.

Έντεκα μήνες τώρα ...
και μόνο η θέρμη της οθόνης, αυτή μόνο μου ζεσταίνει την καρδιά.
Το κορμί σου τέλειο, πιό τέλειο παρά ποτέ,
αλαβάστρινο και παγωμένο, απρόσιτο πάντα, σα και τη ψυχή σου.
Άλλοτε να προσφέρεται, άλλοτε να κουρσεύεται, μα ποτέ να μην δίνεται.

Έντεκα μήνες τώρα....
μοναχικός και ερημίτης
και πάντα πλαισιωμένος από κόλακες και θαυμαστές
και εχθρούς ορκισμένους.

Έντεκα μήνες....
Έκπτωτος αυτού του κόσμου, του άλλοτε δικού.
Έντεκα μήνες προετοιμασίας,
για την απόσυρση,
την οριστική και τελεσίδικη.